sa bawat

night

sa bawat pihit ng paglingon,

naalala ko ang aking kahapon

sa isang  batang naglalaro sa kalsada

madungis at walang tsinelas sa paa

palatandaan ng kapos sa biyaya

sa pagdaan ng kait ng tadhana.

*****

sa bawat saya ng kababawan,

naalala ko ang aking katangahan

ang hindi magpahayag sa nilalaman

ng puso sa babaeng naiibigan

ngayon ay mayron ng kasintahan

ako ay nanggagalaiti at nasasaktan.

*****

sa bawat talsik ng kasiyahan,

naalala ko ang aking nagdaan

sa ginagawa kong kalungkutan

ang lumayaw sa ibayong bayan

magsikap upang may paruruonan

ngunit kapalit ay ang kanlungan.

*****

sa bawat panahon na nilalaan,

sa paghihintay ng pagkakataon

walang iba ang nasa aking isipan

ang dumating signos ng kapalaran

naalala ko na lang, ako’y 28 taong gulan’

sa kakahintay ng pagmamahalan.

*****

sa bawat idlip ng kaantukan,

sa mga pagod dulot ng kapaligiran

wala na akong nararamdaman

tulog pag nakasandal kahit saan

naalala ko lang, tumapik sa aking tiyan

ang gutom at uhaw kinahahantungan.

*****

sa bawat buhay ay kahalagahan

sa mga taglay mong kagandahan

ang mga masusungit na may kabaitan

ay hindi hadlang sa akin o kaninu man

basta lagi tandaan ang puso ang katibayan

ngunit di maiwasan, mapaglinlang kaisipan.

 

Super Ferry 19 – Bornok & Bougart

Gabi noon 28 April 2009, pauwi po ako sa amin >>> Nasipit, Agusan Del Norte
Mga gabing lilisanin ko ang Maynila, tanaw ko ang makulay na liwanag ng Hyatt Hotel sa may Pedro Gil, Malate
Habang akoy nakasakay sa Super Ferry 19 na kasalukuyang nakadaong sa South Harbor…
Sa isang room ng tourist accomodation nakilala at nakasama ko ang mag-asawang may mga anak; iyon si bornok at bougart… akala ko noong una ay magkakambal>>> yon pala magkakalbo lang>>>

Masaya talaga pag may kasamang bata, lalo na pag puro makulit>>>
tuwing nakatambay kami sa may roof deck, tuwang-tuwa sina bornok at bougart>>> at syempre masaya na naman si daddy at mommy…

ngunit pag napabayaan, ito naman ang kanilang stunt>>> medyo sumimplang ng kunti>>> iyak lang ng saglit tapos wala na>>>
buti na rin yong ganun, kasi pag nasakwarto, makukulit at syempre wala na naman matutulugan si mommy at daddy>>> syempre di rin makatulog kasi maya maya nanghihingi ng makakain>>> ganun pala kasaya at kahirap mag-alaga ng bata>>> pero ok din yon lalo na pag-anak mo>>> hindi ko na rin maalala kung paano ako inalagaan ng aking mga magulang…Alam ninyo, yong kwarto namin ay malapit sa kainan>>> kaya laging nandoon ang pila sa hallway namin>>> lahat ng kwarto ay may salamin sa pintuan>>> kaya rin namin kinuha ang tourist or business class accomodation para may privacy>>> kaya lang minsan mga Filipino talaga tsismoso o mambubuso>>> kasi sinasadya talagang sisilip sa may salamin>>> dumudungaw ng matagal>>> kaya minsan tinakpan namin ang salamin>>> “ang sisilip ay jokela aminin…>>> naku mali yata naisulat namin>>> kasi lahat tuloy ng bakla nakatingin>>> hay>>> pinalitan ko ulit ng “ice for sale”>>> iyon pinagalitan kami ng crew manager ng SF… hahaMasaya talaga sa barko pag di ka nagmamadali, may kantahan at sayawan tuwing gabi, ito mga fafang nakilala ko>>> may mga mama din akong nakilala pero akin na lang yon>>> Ang sarap maglakbay sa Pinas, daming islang nadadaanan>>> nakakainis lang minsan>>> tumatagal dahil na rin marami ng STOP OVER.

 

strike that 1

We are very proud once again!!!

A true Filipino, a beloved Christians, my fellow comrades, for celebrating this event in a simple way…
Reminds me of something, it is already Christmas… even though away from home…
But moments are here, veterans and newbie’s get together…
Identity being mistaken but developed as time goes…
In a constricted and exasperating place that makes our lives remain stronger
In a midst of global financial crisis that affects our works status…
In an irksome and unsolicited management poor decision…
Now we still stand our feet together… because you and
I have signed a contract, a promise, in the first day that never unbroken…
I know that some are afraid…
Not because of losing a job…
But because of our dreams, to our love ones… it might be delayed…
All this while it’s not our fault; it’s not their fault too… life now is too fast too insatiable
Always accept that at this moment we are just an employee… an asset maybe if above salvage value
When the bomb is planted I know you can RUN (forward) or maybe
RUN (backward), it’s up to you how you can detonate the obstacle of your life…
But I know you and I can STRIKE THAT… just save and reload

Always remember GOD is upon us.

Thank You and Merry Christmas.

 

Can I avoid plastic?

Can I avoid it?

Now and then, most of our kitchenwares are made of plastic. Preserve food put in plastic like milk, juices, and chocolates. Seasoning stuff like vinegar, soy sauce, tomato sauce and oil are all in plastic. How can I avoid this?  Why I need to keep away from it?

According to the study, using plastic in heating up food in an oven is not advisable because plastic emits dioxins that can cause cancer. Some said, using plastic bottled water in the freezer can have the same effect. Even drinking plastic bottled water left in the car should be avoided too.

If that is the case, then why should we allowed the companies to manufacture plastic use for packaging food or why should the food companies not prohibited using plastic in their respective products? If we know that is seriously dangerous to human kind then we better stop it. Poor people will tend to buy plastic because it is cheaper and handy. This material can stay longer and not be broken unlike others. We normally avoid rust from material made of steel and buy those made of alloy or brush which is more expensive. We also don’t like glass either made from ceramics or Pyrex it is because can easily broken when fall down especially when we have kids at home.

So what to do now? Can I avoid it? Using ceramics, corny ware and Pyrex are advisable in lieu of plastic. Now I will start changing my kitchenwares that are made of plastic and hope you too. The only problem that I may have is, the preserve food, beverages, and additives are still made of plastic.

This things can be avoided with proper know how and self discipline. There is one plastic that I am finding hardly to avoid. Can you guess? You can find it more in politics. Can you tell me now? You can see it every day in the office. Do you have any idea? If not just pass. That thing is among of us, “one of the people surround us is plastic”.

Can you avoid it?

 

Love’s Awakening – Rose Birthday

my officemate birthday (tribute kay nikaon ra ba ta sa iyang handa…

 

945 The Stationery and Greetings Card

This is the stationery and greetings card I bought long time ago (last 2003), never been used, waiting for someone who is worthy… or maybe I can use it now…

They thought that I am a chick killer (mamatay na lang ang babae hindi pa makakapagsalita) or NTFGF/LTS (no time for gf/let them suffer) but if you know, I don’t want to waste time with nothing. I don’t care if they will call me a selfish being. What I know is “Love can make you happy but often hurts but love is only special when you give it to someone who is really worth it, so take your time and choose the best.”

When I was a kid, I was planning to get married at the age of 28, without knowing, because of the jobs and extra-curricular activities I am into, it was not my full attention to look for the right woman but to wait. Until such time that I am in the right age, I realized that “what make’s a man successful should there be a woman behind or another way around”, whatever granted first.

I don’t wanna waste time to her or to me, specially in the first place that I already know that it will not gonna be happen or succeed for us or maybe I am just pessimistic in some details in life that I want to be. I have a bad relationship before but I know she knows and fully understand, accept and learn from it.

So many odds in life coming in. So many days and nights to recover.

I ask to myself, when will be the time that I fall in love with my MFEO? (mean for each other)

 

sarap lokohin ang inosente???

Ang sarap kausapin ng inosente…

Bakit nga ba?

Kasi kaya ko siyang paikutin lalo na sa bagay na hindi niya alam o kunti lang ang nalalaman. Higit sa lahat, ako nakakalamang, ako ang nagsasalita, ako ang nagdadala ng usapan. Mas maganda na rin ito ang kausapin ko kaysa mga pinuno na makitid ang pag-uunawa sa simpleng bagay.

Ito po ay ang mga inosenteng Tea Boy. Huwag lang yong pinoy kasi hindi inosente yon kasi paggalit sayo pwede babuyin ang coffee mo o tea.

Minsan lagi kong kausap ang Tea Boy na ito sa may printing machine. Tanong ko lagi kung ilang piraso ang piniprint ng boss niya…

MTE: How many copies?
TEABOY: 11 pages 25 sets…
MTE: How many pages all? Is it 200? (assuming I don’t know)
TEABOY: No no… 230 pages
MTE: Sure, check it in the calculator, malom? Ok
TEABOY: Come, See? … (he showed me his cellphone calculator)
An teach me how to use and read: he start keying 25+, and told me this read us twenty-five plus, 25- read us twenty-five minus, 25* read us twenty-five times and then he stop on this sign “25/”…
MTE: What is 25/?
TEABOY: I don’t know.
MTE: Ask your boss before you tech me. Ok?

He doesn’t want to ask because as far as I know he always scolded by his boss.

Ito namang isa, tuwing breaktime lagi nagpapasuyo sa akin na buksan yong email account niya. Noong una pinagbigyan ko hanggang pangalawa. Noong pangatlo na, pinagalitan ko but ayaw mo matuto, sabi ko. Hindi raw niya maintindihan. Sabi ko, importante ang internet ngayon lalo na expat ka, marami naman spare computer yan. I show him how to go the internet explorer through the icon then type “yahoo.com”. He always said yes, I thought he understands. It happens that I was browsing www.abante.com.ph, and then I just noticed that he had some notes on his sheet. When I looked at it, he copied the abante URL. Oh my GOD. Not like that.

Pero minsan ang hirap naman kausap ng Tea Boy rito.. may tanong ako sa kanya at di sumasagot tapos sabay mangungulangot (kinaugalian ko rin to noong nasa elementary pa ako). Di na nga sumagot nangungulangot pa sa harap mo. Kasalan ko rin kasi di naman talaga nagsasalita ang taong ito tinatanong ko pa. Pero gusto ko sana silang matuto ng simpleng GMRC kaya lang hirap turuan maubos na lang pasensya mo. Pero kawawa rin talaga sila mas lalo lang napag-iiwanan. Sila ay pangkaraniwang mamayan sa kanilang bansa ngunit kung ihahambing natin ang kanilang etiquette mas lamang pa yong mga katutubo nating naninirahan sa bundok.

Pero alam nyo, kahit gaano kaliit ang sahod nagtitiyaga sila not unlike Pinoy mareklamo pero the quality of performance is World Class sabi. Maswerte pa rin ang Pinoy hindi gaanong mahirap katulad nila, naghihirap lang tayo dahil magastos tayo at malakas pag dating sa pagkain, yong tipong wala nang umagang naghihintay, kaya ubos lahat ang sahod.

Teka lang, sa pag-ibig din kaya masarap lokohin ang inosente?

 

mayabang ka?

Mayabang daw siya… ako, ikaw o tayo..
Sa tingin mo ba tama sinsabi ko, mo o nila?

Sa akin wala naman ako pakialam kung ano man ang sabihin nila.
Kasi sa sa akin ang salitang “mayabang” ay dapat tagalay nito ang dalawang katangian bago mo sabihin sa isang tao.
1. Hindi totoo ang iyong ipinagyayabang at hindi kayang paninindigan ito.
2. Ang bagay na iyong pinagmamayabang ay hindi naman kailangan ipagmamayabang.

Halimbawa A;
1. Bibili ako ng Ferrari wala naman akong pera pero pwede ko utangin. Mayabang o hindi? Mayabang. Di ko nga kayang bayaran eh.
2. Bibili ako ng Ferrari dahil marami akong pera pero pwede ko rin utangin. Mayabang o hindi? Hindi. Kaya ko eh.
3. Bibili ako ng Ferrari dahil marami akong pera pero pwede ko rin utangin. Tapos ipaparada ko sa aking mga kasama. Mayabang o hindi? Mayabang. Di naman kailangan ipagmalaki na may magara akong sasakyan.

Halimbawa B;
1. May napuna akong mali. Sasabihin ko sa kasama ko ang aking suhestiyon ng mahinhin, ipaliwanag at iwasto ang pagkakamali niya ng maalumanay. Mayabang o hindi? Hindi . Normal ito. Pero bakit sa sitwasyon na to kalimitan sinasabing mayabang ang tao? Dahil ba mataas ang dangal natin na di natin matanggap na may nakapuna sa ating pagkakamali?
2. May napuna akong mali. Sasabihin ko sa kasama ko ang aking suhestiyon ng pagalit, ipaliwanag at iwasto ang pagkakamali niya at sisisihin. Mayabang o hindi? Mayabang . Pwede naman pakiusapan eh.

Minsan sinasabi mo ang magandang nagawa mo sa sarili para hikayatin ang iba na gawin din nila. Ngunit, hindi naging maganda ang implikasyon nito sa ibang tao. Mayabang daw. Minsan din pag tumulong ka sa kapawa magigin ganito rin ang kahinatnan, ang pagiging mayabang. To be frank is not “mayabang”.

Tanggap mo ba na sasabihiyon sayo na mayabang ka na wala ka namang alam na may ginagawa kang kayabangan?

 

let’s make a memory – a catherine’s bday

tribute para sa birthday sa akong silingan… kaon na sad ni

 

tayo na sa beach 1 – jumeira

commemoration of last summer escapade